Szanowni Państwo przechowywaniem nasienia zajmujemy się od początku lat 90 - jako jeden z pierwszych banków nasienia w Polsce. Przez ten czas pomogliśmy wielu parom w doczekaniu się upragnionego dziecka. Zdobyte doświadczenie w kriokonserwacji...
Dodaj swój adres email
do naszego newslettera
Wskazania do inseminacji obejmują czynnik szyjkowy, czynnik męski, czynnik immunologiczny, endometriozę I° i II° oraz niepłodność o nieustalonej przyczynie.
Występuje wówczas, gdy plemniki nie mogą sforsować kanału szyjki macicy z powodu nieprawidłowości anatomicznych lub niepłodnego śluzu albo jego braku. Należy zaznaczyć, że jakość śluzu wykazuje wahania nie tylko w trakcie pojedynczego cyklu, ale również pomiędzy poszczególnymi cyklami miesięcznymi. Metodą diagnostyczną oceniającą interakcje między plemnikami dawniej był test po stosunku (post coitial test PCTest). Wadą badania był brak standaryzacji, w związku z tym od kilku lat nie jest ono zalecane w rutynowej diagnostyce. Większość badań porównujących naturalne współżycie, inseminacje doszyjkowe z inseminacją domaciczną u kobiet z rozpoznanym czynnikiem szyjkowym wskazują na wyższy odsetek ciąż w przypadku zdeponowania uprzednio przygotowanego nasienia w jamie macicy. Wskaźnik ciąż w przypadku czynnika szyjkowego waha się od kilku do 18% na cykl.
Jest to najczęstsze wskazanie do inseminacji domacicznej. W przypadku nieznacznie obniżonej płodności męskiej o nieznanej przyczynie inseminacja domaciczna jest przez większość specjalistów zajmujących się leczeniem niepłodności uważana za postępowanie z wyboru. Wynika to z przekonania, że wstrzykniecie wyselekcjonowanych plemników do jamy macicy z ominięciem środowiska pochwy i kanału szyjki zwiększa prawdopodobieństwo spotkania plemnika z komórką jajową.
Uważa się, że do zakwalifikowania pary do inseminacji domacicznej liczba plemników o ruchu prawidłowym (ruch progresywny) powinna być większa od 1 mln po przygotowaniu nasienia. Istnieje również pogląd, że prawdopodobieństwo koncepcji po inseminacji domacicznej jest większe, jeśli liczba plemników o ruchu prawidłowym przekracza 5 mln/ml po przygotowaniu nasienia.
Przeciwciała obecne w surowicy mężczyzny, kobiety, jak również w nasieniu (dodatni MAR/IBT) i śluzie szyjkowym czy w płynie pęcherzykowym mogą być przyczyną niepłodności. Stosowanie inseminacji domacicznej u takich pacjentów jest kontrowersyjne. Wskaźnik ciąż wg piśmiennictwa waha się od kilku do kilkunastu procent. Z racjonalnego punktu widzenia stosowanie tej metody jest zasadne w przypadku stwierdzenia obecności przeciwciał w śluzie szyjkowym. Gdy mamy do czynienia z przeciwciałami związanymi z plemnikami, oprócz aglutynacji i utrudnień w forsowaniu śluzu, dochodzi do zahamowania ich migracji w wyższych partiach dróg rodnych, jak również samego procesu zapłodnienia. U kobiet po 35. roku życia należy zawsze rozważyć bardziej skuteczne postępowanie – przystąpienie do programu IVF-ICSI.
Zastosowanie inseminacji domacicznej w niepłodności o nieznanej etiologii ma podstawy czysto empiryczne. Odsetek uzyskiwanych ciąż sięga od 6% w cyklach spontanicznych do 12–18% w cyklach stymulowanych (klomifen/gonadotropiny). Rozsądne wydaje się jednak nieprzedłużanie takiej terapii u starszych pacjentek (3–4 cykle) i kwalifikacja do programu zapłodnienia pozaustrojowego.
Trudności związane z nieprawidłową ejakulacją mogą mieć miejsce przy nieprawidłowościach anatomicznych, takich jak spodziectwo, a także zaburzeniach neurologicznych (np. wsteczna ejakulacja) i psychologicznych. W tych sytuacjach inseminacja domaciczna powinna być zaproponowana jako metoda z wyboru wraz z leczeniem przyczynowym lub w przypadku niepowodzenia wcześniejszej terapii.
Skuteczność samej inseminacji, bez stymulacji owulacji, w leczeniu chorych z łagodną endometriozą nie jest określona. Dość dobrze znane są natomiast wyniki leczenia metodą inseminacji domacicznej (intrauterine insemination – IUI) w skojarzeniu ze stymulacją owulacji. W dużym badaniu z randomizacją opublikowanym przez NIH (National Institute of Health) potwierdzono zwiększenie szansy na ciążę po zastosowaniu IUI w cyklach stymulowanych gonadotropinami w porównaniu z postawą wyczekującą u kobiet z minimalną i łagodną endometriozą. Inne badania potwierdziły również zwiększenie szansy na ciążę po IUI w cyklach stymulowanych cytrynianem klomifenu. Należy pamiętać o tym, że chirurgiczne usunięcie ognisk endometriozy (laparoskopia) zwiększa szansę na ciążę po inseminacji domacicznej.
Dlatego też zaleca się zastosowanie IUI wraz ze stymulacją owulacji w wybranych grupach kobiet, u których stwierdzono endometriozę I° i II°. Przed kwalifikacją do tej metody leczenia należy zwrócić uwagę na wiele czynników rokowniczych. Do najważniejszych z nich należą: wiek kobiety, czas oczekiwania na ciążę, ewentualne nieprawidłowości w obrębie jajników i jajowodów oraz parametry nasienia.
