Ostatecznym celem każdej metody leczenia niepłodności są ciąża i narodziny dziecka. W związku z tym każda kobieta powinna skorzystać ze standardowego poradnictwa przedkoncepcyjnego zgodnego z obowiązującymi wytycznymi. Dodatkowo pary, które są kwalifikowane do leczenia metodą IVF, powinny mieć wykonane badania, które są powiązane z charakterystyką leczenia. Rokowania co do powodzenia zabiegu powinny być bardzo szczegółowo omówione z parą przystępującą do leczenia. Tym bardziej, że wyniki leczenia zależą od wielu czynników. Obecnie znane czynniki prognostyczne dość często są ze sobą ściśle powiązane. Zostały przez nas omówione w kolejnej zakładce. Przygotowanie pary obejmuje:

• wywiad obejmujący oboje partnerów, ze szczególnym uwzględnieniem czynników mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo IVF, oraz określenie przybliżonego rokowania co do powodzenia leczenia
• badanie ginekologiczne, prawidłowy wynik badania cytologicznego nie starszy niż sprzed 12 miesięcy, prawidłowe pH pochwy (posiewy w przypadku prawidłowego pH nie są wskazane)
• badanie nasienia, a w przypadku nieprawidłowego wyniku ewentualne badania dodatkowe takie jak: 
  • kariotyp, mutacje CFTR, AZF jest badaniem nieobowiązkowym (gdy liczba plemników jest mniejsza niż < 5 mln/ml)
• badanie USG narządu rodnego
• dokładna ocena rezerwy jajnikowej
  • ocena liczby pęcherzyków antralnych w  USG,
  • badania hormonalne (AMH, FSH, LH)
• badania związane z zabiegiem punkcji jajników (pobrania komórek jajowych w krótkotrwałym znieczuleniu dożylnym
  • morfologia, elektrolity, APTT, grupa krwi
• badania serologiczne u obojga partnerów nie starsze niż sprzed 6 miesięcy (HCV, HbS-Ag, HIV, WR)
• konsultacja psychologiczna (do decyzji pacjentów)